
Гэтэл манай дотоодын бүтээгдэхүүнүүд экспортоор оруулж ирж байгаа гадны бараа бүтээгдэхүүнээс хэд дахин илүү үнэтэй байдаг. Ийм байхад үндэсний үйлдвэрлэлээ дэмжихгүй байх нь бага орлоготой иргэдийн буруу биш юм. Цагаан хурганы арьс барьж золгодог байсан эртний уламжлал нь өдгөө хадагнаасаа хальж, архи, дарс, мөнгө төгрөг үнэт зүйлс болж хувирсан нь эдийн засагт нөлөөлөх гол хүчин зүйл болоод байгаа юм. Цалингаас цалингийн хооронд амьдардаг иргэд өр зээл тавин байж энэ баярыг тэмдэглэхийн учир юу сан билээ. Эрээнээс бөөндөж авчирсан ирсэн оймс, триконоос их зүйлгүй болоод л хоцордог нь гашуун үнэн.
Монголчууд Цагаан сарын бэлэгнийхээ 80 гаруй хувийг импортын бараа бүтээгдэхүүнээс сонгодог гэсэн судалгаа байна. Үнэтэй бэлэг сэлт бэлтгэж өгч байхаар атгахан чихрээр гарыг нь цайлгаад явуулдаг ёс тогтоочихвол эдийн засагт ч тэр айл өрхөд ч тэр амар баймаар санагдах юм. Цагаан сарын идээ будаа болон гарын бэлгийн нийт үнийг Монголын Үндэсний статистикийн хорооноос гаргаж улсын хэмжээнд 766 тэрбум, нэг өрх айл дунджаар 1’300’000 гаруй төгрөгийг цагаан сарын баярт зориулан зарцуулдаг гэсэн судалгаа гаргасан ч яаж ийгээд л баяраа нижгэр тэмдэглэдэг ард түмэн. Ямартай ч туурга тусгаар байгаагийн зол жаргал, хайртай эх орныхоо цагаан сарыг нуруу тэнэгэр, толгой гудайлгалгүй, харц дээгүүр сайхан тэмдэглэх болтугай.
Д.Оюунболд